حضرت داوود (ع)

شائول در جنگ با کفار شکست خورد و کشته شد. این واقعه در زندگی حضرت داوود نقطه عطفی بود . داوود با طرفداران او خانواده خود به شهر حورون رفت . اهالی یهودا به خاطر خدماتی که حضرت داوود به آنها کرده بود پس از مرگ شائول از حمایت خانواده او دست برداشتند و از داوود پشتیبانی نمودند.

از طرف دیگر "آونر بن نر" سرلشگر شائول با شتاب پس از مرگ شائول، "ایش بوشت" پسر شائول را پادشاه کرد در حالیکه حضرت داوود بر حورون و سبط یهودا حکومت میکرد. بین او و خانواده شائول کشمکش وجود داشت . داوود هر روز قوی تر میشد در حالی که خانواده شائول ضعیف می گشت . پس از مرگ "ایش بوشت" و اونر، بنی اسرائیل بدون رهبر ماندند و تنها کسی که می توانست آنها را از حمله کافران مصون نگاه دارد، داوود بود. پیران قوم به حورون رفتند و در آنجا داوود با آنها پیمان بست . در مزامیر داوود آمده است که حضرت داوود کوشش کرد عدالت و انصاف را در بین مردم برقرار سازد.

حضرت داوود (ع)

حضرت داوود کوچکترین پسر "ییشای" از سبط یهودا بود که در منطقه افرات در شهر بت لحم زندگی می کردند. بنابر آنچه در کتاب مقدس آمده، حضرت داوود از اولاد "روت موآوی" ، همسر "بوعز" بوده است و 40 سال بر بنی اسرائیل سطنت کرد(876 تا 836 قبل از میلاد) از چهل سال پادشاهی ، هفت سال و 6 ماه آن ، حکومت بر یهودا در حبرون بود و 33 سال بر کل اسرائیل و یهودا در اورشلیم (شموئل 5: 4-5) .

حضرت داوود در دوره حکومت شائول (اولین پادشاه بنی اسرائیل) به دربار او راه یافت . در جلد اول کتاب سموئیل (شموئل فصل 16) می خوانیم که به دو علت حضرت داوود نزد شائول پادشاه ارزش یافت . "یکی از خادمین در جواب وی گفت اینک پسر ییشای بت لحمی را دیدم که به نواختن ، ماهر و صاحب شجاعت و مرد جنگ آزموده و فصیح زبان و نیک منظر است و خداوند با وی می باشد" در فصل 17 همان کتاب می خوانیم که شائول پادشاه داوود را با کلاه، زره و شمشیر خود مسلح نمود ولیکن داوود نتوانست با آنها راه برود زیرا با آن وسایل عادت نکرده بود. داوود به شائول گفت ب این سلاح ها نمی توانم بروم زیرا در استعمال آنها مهارت ندارم. پس از آن چون حضرت داوود توانست با گلیات بجنگد، نظر شائول را به خود جلب کرد و نیز نظر به این که او در جنگ با کفار موفقیتی به دست آورد، مورد لطف پادشاه واقع شد و داماد وی شد.علاوه بر این ، او با یوناتان پسر شائول دوست صمیمی بود. شائول به داوود مشکوک می شود و تصور می کند که او در این فکر است که سلطنت را از جانشینانش برباید. هنگامی که داوود می فهمد که شائول قصد کشتنش را دارد از او می گریزد . در این زمان بود که چهارصد نفر از اشخاصی که در تنگنا بودند و زندگی تلخی داشتند گرد او جمع شدند.

حضرت داوود (ع)

داوود (به عبری: דָּוִד، محبوب)

مطابق روایت تنخ، بعد از بروز اختلاف میان یهوه و شائول، یهوه به سموئیل دستور داد نزد یسی برود و پسر او را به عنوان پادشاه جدید مسح کند و او نیز داوود را یافت و چنین کرد. مدتی بعد، داوود به عنوان نوازنده به دربار شائول برده شد و صدای ساز او پادشاه را از روح شیطانی که آزارش می‌داد در امان نگه می‌داشت. در ادامه روایت، میان اسرائیل و فلیسطی‌ها جنگی درگرفت و داوود در این جنگ به عنوان پهلوان اسرائیل با جالوت که پهلوان فلیسطی‌ها بود جنگید و او را شکست داد. روایت می‌گوید بعد از جنگ، داوود میان اسرائیلیان بسیار محبوب شد و این حسادت شائول را برانگیخت

مزمور هفتاد و سوم

محقیقن (73 (مزمور را به خود داوید به عنوان سراینده اصلی و نه دریافت کننده منتسب میدانند. دو مزمور (72 (و(127 (به حضرت شلُمو(سلیمان) (836 -796 قبل از میلاد) نسبت داده میشد، هر چند در مزمور (72 (سلیمان موضوع شعر است و روشن نیست که آیا خود آنرا سروده یا مزمور درباره او سروده شده است.  

مزمور هفتاد و سوم 1 .مزمور آساف، هر آینه خد.ا برای (بنی) اسرائیل نیکوست، یعنی برای آنانی که پاکدل هستند 2 .و اما من نزدیک بود که پایهایم از راه منحرف شود، و نزدیک بود که قدمهایم بلغزد 3 .زیرا بر متکبران حسد بردم، چون سلامتی شریران را دیدم 4 .زیرا که (ظاهراً) در مرگ ایشان قیدها نیست، و قوت ایشان مستحکم به نظر میرسد 5 .مثل مردم در زحمت نیستند، و مثل آدمیان مبتلا نمیباشند 6 .بنابراین گردن ایشان به تکبر آراسته است، و ظلم مثل لباس ایشان را میپوشاند 7 .چشمان ایشان از فربهی به در آمده است، و از خیالات دل خود تجاوز میکنند 8 .استهزاء میکنند و حرفهای بد میزنند، و سخنان ظلمآمیز را با صدای بلند میگویند 9 .دهان خود را (برضد) آسمانها باز میکنند، و زبان ایشان همهگیر میشود 10 .پس قوم او بدین جا برمیگردند و آبهای فراوان بدیشان نوشانیده میشود 11 .و ایشان میگویند خد.ا چگونه بداند، و آیا (خد.ای) متعال علم دارد 12 .اینک اینان شریر هستند، که همیشه مطمئن بوده در دولتمندی افزوده میشوند 13 .یقیناً من دل خود را بیهوده پاک پنداشته، و دستهای خود را به پاکی شستهام 14 .و من تمامی روز گرفتار میشوم، و مکافات من هر بامداد حاضر است 15 .اگر میگفتم که چنین سخن گویم، هر آینه بر نسل فرزندان تو خیانت میکردم 16 .چون تفکر کردم که این را بفهمم، در نظر من دشوار آمد 17 .تا به قدسهای خد.ا داخل شدم، آنگاه در آخرت ایشان تأمل کردم 18 .هر آینه ایشان را در جایهای لغزنده گذاردهای، ایشان را به خرابیها خواهی انداخت 19 .چگونه در آنی به هلاکت رسیدهاند، تباه شده از ترسهای هولناک نیست گردیدهاند 20 .مثل خواب کسی چون بیدار شد، ای خد.اوند همچنین چون برخیزی صورت ایشان را ناچیز خواهی شمرد 21 .لیکن دل من تلخ شده بود، و در اندرون خود دلریش شده بودم 22 .و من ابله بودم و معرفت نداشتم، و مثل بهایم نزد تو گردیدم 23 .ولی من دائماً با تو هستم، تو دست راست من را تأیید کردهای 24 .موافق رای خود من را هدایت خواهی نمود، و بعد از این من را به جلال خواهی رساند 25 .کیست برای من در آسمان، و غیر از تو هیچ را در زمین نمیخواهم 26 .اگرچه جسم و دل من زائل گردد، لیکن بنیاد دلم و جوهر من خد.است تا به ابد 27 .زیرا آنانی که از تو دورند هلاک خواهند شد، و آنانی را که از تو منحرف میشوند نابود خواهی ساخت 28 .و اما من را نیکوست که به خد.ا تقرب جویم، بر خد.ا، خد.اوند توکل کردهام، تا همة کارهای تو را بیان کنم

 

مزمور هفتاد و دوم

مزمور هفتاد و دوم 1 .مزمور برای شلومو، ای خد.ا انصاف خود را به پادشاه ده، و عدالت خویش را به پسر پادشاه 2 .و او قوم تو را به عدالت داوری خواهد نمود، و مساکین تو را به انصاف 3 .آنگاه کوهها برای قوم سلامتی را بار خواهند آورد، تپهها نیز(همچنین) بخاطر عدالت (پادشاه) 4 .مساکین قوم را دادرسی خواهد کرد، و فرزندان فقیر را نجات خواهد داد، و ظالمان را سرکوب خواهد ساخت 5 .از تو خواهند ترسید مادامی که آفتاب باقی است، و مادامی که ماه هست تا همه دورانها 6 .او مثل باران برعلفزار چیده شده فرود خواهد آمد، و مثل بارشهایی که زمین را سیراب میکند 7 .در زمان او صالحان خواهند شکفت، و وفور سلامتی خواهد بود مادامی که ماه نیست نگردد 8 .و او حکمرانی خواهد کرد از دریا تا دریا، و از نهر تا اقصای جهان 9 .به حضور وی صحرانشینان گردن خواهند نهاد، و دشمنان به خاک خواهند افتاد 10 .پادشاهان ترشیش و جزایر هدایا خواهند آورد، پادشاهان شَبا و سبا ارمغانها خواهند رسانید 11 .جمیع سلاطین او را تعظیم خواهند کرد، و جمیع امتها او را بندگی خواهند نمود 12 .زیرا چون مسکین استغاثه کند او را رهایی خواهد داد، و فقیری را که رهانندهای ندارد (نجات میدهد) 13 .بر مسکین و فقیر کَرَم خواهد فرمود، و جانهای مساکین را نجات خواهد بخشید 14 .جانهای ایشان را از ظلم و ستم فدیه خواهد داد، و خون ایشان در نظروی گرانبها خواهد بود 15 .و او زنده خواهد ماند و از طلای شبا بدو خواهد داد، دائماً برای وی دعا خواهد کرد و تمامی روز او را مبارک خواهد خواند 16 .و فراوانی غله در زمین بر قلة کوهها خواهد بود، که ثمرة آن مثل لبنان خروش خواهد کرد، و اهل شهرها مثل علف زمین نشو و نما خواهند کرد 17 .نام او تا به ابد باقی خواهد ماند، اسم او پیش آفتاب دوام خواهد کرد، آدمیان در او برای یکدیگر برکت خواهند خواست، و جمیع امتهای زمین او را سعادتمند خواهند خواند 18 .متبارک باد خد.اوند، خد.ا که خد.ای (بنی) اسرائیل است، که او فقط کارهای عجیب میکند 19 .و متبارک باد نام بلندمرتبة او تا به ابد، و تمامی زمین از جلال او پر بشود آمین و آمین 20 .دعاهای داوید بن ییشی تمام شد